Skip to main content Scroll Top

Mrzyk Gabinetowy – zwalczanie

Mrzyk gabinetowy, skórnikowate. O tym jak go rozpoznać i na czym żeruje.

Mrzyk gabinetowy to chrząszcz z rodziny skórnikowatych, Dermestidae, który posiada owalne ciało (kształtem przypominać może biedronkę) o długości do 4 mm. Na jego pokrywach skrzydłowych znajdują się czarno-białe faliste pasy (w ilości 3), charakterystyczne dla tego gatunku. Mrzyki spotykane są, podobnie jak szubaki, w ptasich gniazdach, gdzie larwy chętnie żerują na ptasich piórach. Bytując na poddaszach czy strychu, mogą przedostać się do naszych mieszkań. Dorosłe chrząszcze spotkać możemy w pobliżu okien, na ścianach i parapecie, największa aktywność przypada od kwietnia do czerwca.

Cykl życiowy mrzyka.

Samica składa jaja w ilości do 100 sztuk, wylęgają się z nich brązowe i mocno owłosione larwy – na końcu ich odwłoka widoczna jest kępka włosków. Larwy są bardzo ruchliwe, do prawidłowego rozwoju potrzebują stałego dostępu do pożywienia oraz odpowiedniej temperatury otoczenia. Jeśli warunki są sprzyjające, w jednym roku mogą wystąpić dwa pokolenia mrzyków.

Mrzyk gabinetowy szkodnikiem muzealnym.

Larwy mrzyka odżywiają się piórami, sierścią, wysuszoną skórą i szczątkami zwierząt, wełną oraz martwymi owadami. Preferują także wędzone mięso, suszone owoce i warzywa, przyprawy i zioła. Mrzyki to groźne szkodniki muzealne, żerują na zbiorach przyrodniczych w wielu muzeach, atakują gabloty z owadami, wypchane ptaki i ssaki. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. To larwy stanowią największe zagrożenie, wyrządzane przez nie szkody mogą być duże.

Jak zwalczyć mrzyka?

Podobnie jak w przypadku szubaka dwukropka zwalczanie mrzyka powinno się powierzyć firmie DDD specjalizującej się w zwalczaniu szkodników. Firma DDD Protect dysponuje odpowiednimi metodami oraz środkami, o zabiegu dezynsekcji przeczytacie w dziale usługi dezynsekcja.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

Szubak dwukropek to przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, zaliczany do groźnych szkodników drobiu oraz szkodników muzealnych. Jego larwy są wszystkożerne i kiedy już trafią do magazynów, naszych spiżarni, kurników czy do muzeum potrafią dokonać sporych zniszczeń. Jest wyjątkowo trudnym do wytępienia szkodnikiem, dlatego jego zwalczaniem powinna zająć się profesjonalna firma DDD.

To przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, którego larwy są bardzo żarłoczne i potrafią dokonać sporych zniszczeń. Szczególnie niechciany jest w muzeach, gdzie upodobał sobie zbiory entomologiczne. Dokonane przez niego zniszczenia i pozostawiony po jego żerowaniu drobny, brązowy pył mogą świadczyć o jego obecności. To mrzyk muzealny – jak go rozpoznać i przede wszystkim jak zwalczyć?

Nazywany bywa wszą książkową a to z racji ogryzania przez niego papieru i książek. Nie bez powodu zaliczany jest do groźnych i uciążliwych szkodników muzealnych, spotykany jest często w muzeach i bibliotekach. Oprócz tego, że żeruje na papierze, może występować także na skórze i futrze. Mowa o psotniku kołatku, nazywanym również psotnikiem zakamarnikiem. Przyjrzyjmy się bliżej temu małemu gryzkowi: jak wygląda, co lubi i jak się go pozbyć.

Mała, czarna i wydawałoby się zupełnie niegroźna. Mowa o hurtnicy czarnej, zwanej także zwyczajną, gatunku mrówki, która oprócz tego, że jest pożyteczna może wyrządzać spore szkody w naszych mieszkaniach i nie tylko. Zaliczana jest bowiem do szkodników drewna i muzealnych, gdyż odpowiedzialna jest za zniszczenia drewnianych elementów budynków. Dlaczego uszkadza drewno i jakie zagrożenia stwarza.

Spuszczel pospolity to jeden z najgroźniejszych szkodników drewna (szczególnie konstrukcyjnego), przedstawiciel rodziny kózkowatych. Dokonuje sporych zniszczeń w drewnianych budynkach, atakuje meble, pale portowe, pomosty i konstrukcje dachowe. Spotkać go można także w muzeach skansenowskich, w których uszkadza obiekty architektoniczne, dlatego spuszczel uznawany jest za groźnego szkodnika muzealnego. Poznajmy go bliżej.