Skip to main content Scroll Top

Mrzyk Muzealny

Mrzyk muzealny, skórnikowate. O tym jak wygląda i gdzie go można spotkać.

Mrzyk muzealny to niewielki chrząszcz z rodziny skórnikowatych, Dermestidae, osiągający od 2 do 4 mm długości. Jego ciało jest brązowe lub czarne, owalne i nieco podłużne, wyposażone w małą główkę, na której umiejscowione są zaokrąglone oczy. Brzegi przedplecza są białe, pokrywy pokryte białymi poprzecznymi pasami. To bardzo rozpowszechniony gatunek w Polsce, zaraz obok szubaka czy skórka zbożowego. Spotykany jest najczęściej w muzeach oraz ptasich gniazdach, preferuje produkty pochodzenia zwierzęcego, rzadziej roślinnego.

Cykl życiowy mrzyka.

Mrzyki prowadzą dosyć ukryty tryb życia. Samica mrzyka składa do 50 jaj w całym swoim życiu, są one kremowe i długości około 0,5 mm. Składa je zazwyczaj pod wykładziną czy w garderobie, blisko produktów, które staną się pożywieniem dla larw. Z jaj wylęgają się żółte i włochate larwy, z brązowym grzbietem i kępką złotych włosków na końcu odwłoka. Wykazują silny światłowstręt, kiedy odczuwają niebezpieczeństwo zwijają się w kłębek. Larwa przepoczwarza się i przeobraża w osobnika dorosłego, chrząszcza, który żyje od 2 do 6 tygodni.

Mrzyk groźnym szkodnikiem muzealnym.

Larwy żerują w produktach zwierzęcych, takich jak futra, wełna, jedwab, skóra itp. Rzadziej spotkać je można na produktach pochodzenia roślinnego, typu mąka, kakao. Mrzyk muzealny, jak sama nazwa wskazuje, często spotykany jest w muzeach, gdzie powoduje duże szkody, zwłaszcza jeśli chodzi o zbiory entomologiczne, księgozbiory i wypchane zwierzęta. Preferuje eksponaty suche.

Jak zwalczyć mrzyka muzealnego?

Można w pewien sposób ustrzec się przed jego pojawieniem: dbać o porządek w domu, a jeśli znajdują się wokół ptasie gniazda – usunąć je. Jeśli chodzi o ich występowanie w muzeach – warto przeglądać regularnie gabloty z okazami owadów, dbać o to aby były szczelnie zamknięte, bo tam mrzyki pojawiają się najczęściej.

Co jeśli już się pojawią? Bez paniki, firma DDD Protect posiada odpowiednie środki i metody, które skutecznie pomogą pozbyć się szkodników. O zabiegu dezynsekcji poczytacie w dziale usługi dezynsekcja.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

Szubak dwukropek to przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, zaliczany do groźnych szkodników drobiu oraz szkodników muzealnych. Jego larwy są wszystkożerne i kiedy już trafią do magazynów, naszych spiżarni, kurników czy do muzeum potrafią dokonać sporych zniszczeń. Jest wyjątkowo trudnym do wytępienia szkodnikiem, dlatego jego zwalczaniem powinna zająć się profesjonalna firma DDD.

Przypomina kształtem wszystkim dobrze znaną biedronkę, jednak jest od niej znacznie mniejszy, ponadto jego pokrywy skrzydłowe ozdobione są charakterystycznym czarno-białym deseniem układającym się w falujące pasy. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Natomiast larwy stanowią największe zagrożenie, a wyrządzane przez nie szkody mogą być duże. To mrzyk gabinetowy, groźny szkodnik muzealny.

Nazywany bywa wszą książkową a to z racji ogryzania przez niego papieru i książek. Nie bez powodu zaliczany jest do groźnych i uciążliwych szkodników muzealnych, spotykany jest często w muzeach i bibliotekach. Oprócz tego, że żeruje na papierze, może występować także na skórze i futrze. Mowa o psotniku kołatku, nazywanym również psotnikiem zakamarnikiem. Przyjrzyjmy się bliżej temu małemu gryzkowi: jak wygląda, co lubi i jak się go pozbyć.

Mała, czarna i wydawałoby się zupełnie niegroźna. Mowa o hurtnicy czarnej, zwanej także zwyczajną, gatunku mrówki, która oprócz tego, że jest pożyteczna może wyrządzać spore szkody w naszych mieszkaniach i nie tylko. Zaliczana jest bowiem do szkodników drewna i muzealnych, gdyż odpowiedzialna jest za zniszczenia drewnianych elementów budynków. Dlaczego uszkadza drewno i jakie zagrożenia stwarza.

Spuszczel pospolity to jeden z najgroźniejszych szkodników drewna (szczególnie konstrukcyjnego), przedstawiciel rodziny kózkowatych. Dokonuje sporych zniszczeń w drewnianych budynkach, atakuje meble, pale portowe, pomosty i konstrukcje dachowe. Spotkać go można także w muzeach skansenowskich, w których uszkadza obiekty architektoniczne, dlatego spuszczel uznawany jest za groźnego szkodnika muzealnego. Poznajmy go bliżej.