Skip to main content Scroll Top

Zagwoździk fioletowy, kózkowate. O tym jak wygląda i jakie drewno zasiedla.

Zagwoździk fioletowy to chrząszcz z rodziny kózkowatych, Cerambycidae. Osiąga do 18 mm długości, jego ciało jest spłaszczone i niebieskofioletowe o różnych odcieniach, spód ciała ciemnobrunatny. Bardzo pospolity w lasach iglastych i mieszanych, często spotykany na składnicach drewna, skąd przenosi się do budynków. Zasiedla wyłącznie nieokorowane drewno iglaste, rzadziej liściaste. Więcej o chrząszczach z rodziny kózkowatych przeczytacie tutaj.

Cykl życiowy zagwoździka.

Chrząszcze pojawiają się od maja do lipca, samica składa jaja w szczeliny kory. Z jaj wylęgają się larwy, które żerują między korą a drewnem. Wydrążone przez nie chodniki wypełniają się mączką z trzcinek drewna i cząsteczek kory. Chodniki kończą się kolebkami poczwarkowymi, chrząszcz opuszcza drewno tym samym korytarzem wygryzionym przez larwy. Sam natomiast wygryza niewielki otwór wylotowy w korze.

Zagwoździk fioletowy groźnym szkodnikiem drewna i szkodnikiem muzealnym.

Zagwoździk fioletowy uszkadza nieokorowane miejsca na łaceniu dachów, więźby dachów oraz nieokorowane drewno na składnicach. Uznawany jest także za szkodnika muzealnego, ponieważ może powodować szkody w budynkach w muzeach skansenowskich.

Jak zwalczyć zagwoździka?

W celu ograniczenia inwazji szkodnika należałoby w pierwszej kolejności zadbać o przestrzeganie zasad higieny lasu oraz składowisk drewna, pilnowanie terminów ścinek i wywozu drewna – wszystko o ochronie drewna możecie poczytać w dziale ochrona drewna.

O metodach oraz środkach stosowanych przez firmę DDD Protect w celu zwalczania szkodników drewna przeczytacie w dziale metody zwalczania szkodników drewna.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

To bardzo pospolity gatunek chrząszcza w Polsce, zaliczany do rodziny kołatkowatych. W domu spotykany najczęściej w kuchni i biblioteczce. Upodobał sobie produkty spożywcze, apteczne oraz papier, tekturę i skórę. Z tego też powodu uznawany jest za groźnego szkodnika sanitarnego oraz szkodnika muzealnego. Mowa o żywiaku chlebowcu, przyjrzyjmy się mu nieco bliżej.

Szubak dwukropek to przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, zaliczany do groźnych szkodników drobiu oraz szkodników muzealnych. Jego larwy są wszystkożerne i kiedy już trafią do magazynów, naszych spiżarni, kurników czy do muzeum potrafią dokonać sporych zniszczeń. Jest wyjątkowo trudnym do wytępienia szkodnikiem, dlatego jego zwalczaniem powinna zająć się profesjonalna firma DDD.

Przypomina kształtem wszystkim dobrze znaną biedronkę, jednak jest od niej znacznie mniejszy, ponadto jego pokrywy skrzydłowe ozdobione są charakterystycznym czarno-białym deseniem układającym się w falujące pasy. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Natomiast larwy stanowią największe zagrożenie, a wyrządzane przez nie szkody mogą być duże. To mrzyk gabinetowy, groźny szkodnik muzealny.

To przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, którego larwy są bardzo żarłoczne i potrafią dokonać sporych zniszczeń. Szczególnie niechciany jest w muzeach, gdzie upodobał sobie zbiory entomologiczne. Dokonane przez niego zniszczenia i pozostawiony po jego żerowaniu drobny, brązowy pył mogą świadczyć o jego obecności. To mrzyk muzealny – jak go rozpoznać i przede wszystkim jak zwalczyć?