Skip to main content Scroll Top

Żywiak chlebowiec, kołatkowate. O tym jak go rozpoznać i na czym żeruje.

Żywiak chlebowiec to niewielki chrząszcz z rodziny kołatkowatych, Anobiidae, długość jego ciała nie przekracza zazwyczaj 5 mm. Jeśli chodzi o ubarwienie to jest ono ciemnobrązowe, rdzawe bądź brunatne. Ciało pokryte jest drobnymi włoskami, przylegającymi i odstającymi. Na pokrywach żywiaka widoczne są kropki ułożone w podłużne rzędy. Chrząszcz ten bardzo dobrze lata, preferuje regiony o cieplejszym klimacie, w Polsce to bardzo pospolity gatunek. Żeruje na produktach spożywczych, ponadto upodobał sobie artykuły papiernicze i skórę.

Cykl życiowy żywiaka chlebowca.

Samica żywiaka chlebowca składa po kilka jajeczek na raz (maksymalnie do 5 sztuk), po około 2 tygodniach wylęgają się z nich larwy, których wygląd jest typowy dla kołatkowatych. Są one białe, ich głowa jest koloru brunatnego, a ciało wygięte w kształcie rogalika. Kolejne stadium to oczywiście poczwarka, która przeobraża się w osobnika dorosłego, chrząszcza. Osobniki dojrzałe wykazują aktywność od czerwca do lipca.

Żywiak chlebowiec szkodnikiem sanitarnym i muzealnym.

Żywiak to owad synatropijny, groźny szkodnik wszelkich produktów spożywczych (odżywia się suchym pokarmem, takim jak pieczywo, herbata, przyprawy i zioła, suszone owoce) oraz aptecznych (znany jest również pod nazwą „żuk apteczny”). Spotkać go można także w bibliotece i muzeach, żeruje na zbiorach bibliotecznych i muzealnych, niszczy papier, tekturę, kleje introligatorskie i skórę. Prowadzi raczej ukryty tryb życia, buduje chodniki w produktach żywnościowych i książkach, zanieczyszcza je swoimi odchodami.

Jak zwalczyć żywiaka chlebowca?
Żywiak chlebowiec zanieczyszcza produkty spożywcze, które nie nadają się już do spożycia, niestety o obecności szkodnika dowiadujemy się zwykle zbyt późno. Jest niewielki, poza tym prowadzi ukryty tryb życia. Bardzo dobrze lata i zazwyczaj trafia do nas przez otwarte okno, dlatego można zamontować moskitiery. Jednak to nie jedyna droga, którą wybiera – czasami trafia do nas w produktach spożywczych, co wtedy? W jaki sposób możemy uchronić się przed jego inwazją? Regularnie sprzątać i przechowywać produkty w szczelnych pojemnikach, ponadto żywiaki nie przepadają za octem, więc warto od czasu do czasu przecierać półki kuchenne wodą z octem.

Jeśli żywiak już się u nas pojawi należy poprosić o pomoc specjalistyczną firmę DDD, która dysponuje odpowiednimi środkami i metodami, aby skutecznie pozbyć się szkodników w naszym domu. O dezynsekcji możecie przeczytać w dziale usługi dezynsekcja.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

Zagwoździk fioletowy (lub fiołkowy) to przedstawiciel chrząszczy z rodziny kózkowatych, zaliczany do groźnych szkodników drewna i szkodników muzealnych. Pospolity jest w całym kraju, przywiązuje się bardzo do miejsca, w którym żeruje, dlatego też, jeden surowiec może być przez niego zasiedlany przez wiele, wiele lat. Powoduje poważne uszkodzenia drewna, a więc jego zwalczanie jest konieczne. Na szczęście firma DDD Protect dysponuje odpowiednimi środkami, które skutecznie poradzą sobie ze szkodnikami drewna.

Szubak dwukropek to przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, zaliczany do groźnych szkodników drobiu oraz szkodników muzealnych. Jego larwy są wszystkożerne i kiedy już trafią do magazynów, naszych spiżarni, kurników czy do muzeum potrafią dokonać sporych zniszczeń. Jest wyjątkowo trudnym do wytępienia szkodnikiem, dlatego jego zwalczaniem powinna zająć się profesjonalna firma DDD.

Przypomina kształtem wszystkim dobrze znaną biedronkę, jednak jest od niej znacznie mniejszy, ponadto jego pokrywy skrzydłowe ozdobione są charakterystycznym czarno-białym deseniem układającym się w falujące pasy. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Natomiast larwy stanowią największe zagrożenie, a wyrządzane przez nie szkody mogą być duże. To mrzyk gabinetowy, groźny szkodnik muzealny.

To przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, którego larwy są bardzo żarłoczne i potrafią dokonać sporych zniszczeń. Szczególnie niechciany jest w muzeach, gdzie upodobał sobie zbiory entomologiczne. Dokonane przez niego zniszczenia i pozostawiony po jego żerowaniu drobny, brązowy pył mogą świadczyć o jego obecności. To mrzyk muzealny – jak go rozpoznać i przede wszystkim jak zwalczyć?