Psotnik kołatek, gryzki. O tym jak go rozpoznać i gdzie go można spotkać.
Psotnik kołatek, nazywany także wszą książkową, to owad należący do rzędu gryzków, Psocoptera. Osiąga niewielkie rozmiary, maksymalnie 2 mm, jego ciało jest najczęściej koloru szaro-brunatnego. Czułki psotnika są długie, oczy małe, a odnóża u nasady wyraźnie zgrubiałe. Spotykany jest w bibliotece i muzeum, rzadziej w naszym mieszkaniu – głównie w piwnicy i na strychu.
Cykl życiowy psotnika.
W przypadku psotnika mamy do czynienia z rozmnażaniem partenogenetycznym, czyli bez udziału samców (a to dlatego, że samce wśród psotników są bardzo rzadko spotykane). Samica składa do 200 jajeczek, które przykleja do podłoża i zakrywa resztkami pokarmu. Kolejno wylęgają się przypominające osobniki dorosłe larwy, i w końcu osobniki dorosłe (rozwój niezupełny, bez stadium poczwarki).
Psotnik kołatek szkodnikiem muzealnym.
Psotnik kołatek, podobnie jak rybiki, preferuje miejsca wilgotne i ciepłe. Spotkać go możemy pod tapetą, wśród książek lub na podłodze. Odżywia się porostami, grzybami i glonami, uwielbia ogryzać także papier (książki, księgozbiory) i z racji tego uznawany jest za szkodnika muzealnego. Żeruje w wilgotnych i starych książkach w bibliotekach i muzeach, a także w płótnie, tkaninach i skórze. Jeśli zawita u nas w mieszkaniu, zwykle spotkać go można w nieogrzewanych i wilgotnych piwnicach, na strychu lub w spiżarni.
Jak zwalczyć psotnika?
Aby uniknąć inwazji psotnika warto zadbać o odpowiednią temperaturę i wilgotność w pomieszczeniu, często je wietrzyć i utrzymywać w miarę niską wilgotność. Wszystko dlatego, że gryzki lubią ciepło i wilgoć. Psotnik nie jest łatwym do zwalczenia szkodnikiem, ma w zwyczaju wracać do nas jak ten przysłowiowy bumerang. Aby skutecznie i szybko się go pozbyć najlepiej poprosić o to specjalistę. O zabiegu dezynsekcji przeczytacie w dziale usługi dezynsekcja.
