Skip to main content Scroll Top

Tykotek Pstry

Tykotek pstry, kołatkowate. O tym, jak wygląda, gdzie go można spotkać i jakie drewno atakuje.

Tykotek pstry to chrząszcz z rodziny kołatkowatych, Anobiidae. Osiąga długość od 5 do 9 mm, jego ciało jest ciemne, czarnobrunatne, gęsto porośnięte krótkimi włoskami – tworzą one jaśniejsze plamy na pokrywach i przedpleczu (stąd nazwa pstry, od pstrokatego ubarwienia). Tykotek pstry to bardzo pospolity szkodnik lasów, spotykany także w starych drewnianych budynkach. To dlatego uznawany jest za groźnego szkodnika muzealnego – uszkadza rzeźby, drewniane zabytki i konstrukcje drewniane. Więcej o kołatkowatych przeczytacie tutaj.

Cykl życiowy tykotka pstrego.

Chrząszcze spotykane są od końca kwietnia do czerwca, samica składa około 60 jaj w małych złożach. Składa je w szparach drewna, a po kilku tygodniach wylęgają się z nich larwy, które do rozwoju potrzebują zawilgoconego drewna opanowanego przez grzyby. Starsze larwy mają już mniejsze wymagania, mogą żerować w bardzo głębokich warstwach drewna. Chodniki larwalne są okrągłe w przekroju, wypełnione mączką drzewną z odchodami w kształcie kulek. Larwy żerują zazwyczaj w martwym drewnie drzew liściastych, takich jak buk, olcha czy dąb, albo w drewnie drzew iglastych, głównie sosna. Powodują duże szkody w bardzo starym drewnie. Tykotek przepoczwarza się z końcem lata, z poczwarek powstają chrząszcze, które zimują w kolebkach poczwarkowych. Wiosną gotowe są do opuszczenia drewna, wygryzają otwór wylotowy o średnicy do 4 mm.

Tykotek pstry groźnym szkodnikiem drewna i szkodnikiem muzealnym.

Tykotek pstry zaliczany jest do jednych z najgroźniejszych szkodników drewna i szkodników muzealnych. Jego szkodliwość w lasach jest znikoma, natomiast kiedy pojawia się w naszych domach czy w muzeach wyrządza spore szkody. Upodobał sobie konstrukcje dachowe, drewniane budowle oraz drewniane zabytki (rzeźby, ikony). To, co sprzyja jego rozwojowi to podwyższona wilgotność powietrza i nieogrzewane pomieszczenia.

Jak zwalczyć tykotka?

Jego zwalczanie jest koniecznością, dlatego jeśli zauważymy szkody w drewnie, należy skontaktować się z profesjonalną firmą DDD, która dobierze odpowiednią metodę walki ze szkodnikami drewna. O metodach i zabiegach stosowanych przez firmę DDD Protect przeczytacie w dziale metody zwalczania szkodników drewna.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

Zagwoździk fioletowy (lub fiołkowy) to przedstawiciel chrząszczy z rodziny kózkowatych, zaliczany do groźnych szkodników drewna i szkodników muzealnych. Pospolity jest w całym kraju, przywiązuje się bardzo do miejsca, w którym żeruje, dlatego też, jeden surowiec może być przez niego zasiedlany przez wiele, wiele lat. Powoduje poważne uszkodzenia drewna, a więc jego zwalczanie jest konieczne. Na szczęście firma DDD Protect dysponuje odpowiednimi środkami, które skutecznie poradzą sobie ze szkodnikami drewna.

To bardzo pospolity gatunek chrząszcza w Polsce, zaliczany do rodziny kołatkowatych. W domu spotykany najczęściej w kuchni i biblioteczce. Upodobał sobie produkty spożywcze, apteczne oraz papier, tekturę i skórę. Z tego też powodu uznawany jest za groźnego szkodnika sanitarnego oraz szkodnika muzealnego. Mowa o żywiaku chlebowcu, przyjrzyjmy się mu nieco bliżej.

Szubak dwukropek to przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, zaliczany do groźnych szkodników drobiu oraz szkodników muzealnych. Jego larwy są wszystkożerne i kiedy już trafią do magazynów, naszych spiżarni, kurników czy do muzeum potrafią dokonać sporych zniszczeń. Jest wyjątkowo trudnym do wytępienia szkodnikiem, dlatego jego zwalczaniem powinna zająć się profesjonalna firma DDD.

Przypomina kształtem wszystkim dobrze znaną biedronkę, jednak jest od niej znacznie mniejszy, ponadto jego pokrywy skrzydłowe ozdobione są charakterystycznym czarno-białym deseniem układającym się w falujące pasy. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Natomiast larwy stanowią największe zagrożenie, a wyrządzane przez nie szkody mogą być duże. To mrzyk gabinetowy, groźny szkodnik muzealny.

To przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, którego larwy są bardzo żarłoczne i potrafią dokonać sporych zniszczeń. Szczególnie niechciany jest w muzeach, gdzie upodobał sobie zbiory entomologiczne. Dokonane przez niego zniszczenia i pozostawiony po jego żerowaniu drobny, brązowy pył mogą świadczyć o jego obecności. To mrzyk muzealny – jak go rozpoznać i przede wszystkim jak zwalczyć?