Skip to main content Scroll Top

Kołatek Domowy

Kołatek domowy, kołatkowate. O tym jak wygląda i jakie drewno preferuje.

Kołatek domowy to chrząszcz z rodziny kołatkowatych, Anobiidae. Osiąga długość od 3 do 4 mm, jego ciało jest brązowe, posiada charakterystycznie urzeźbione przedplecze, które tworzy rodzaj kapturka zakrywającego głowę. Czułki są nitkowate, a ich trzy ostatnie człony są wyraźnie dłuższe od pozostałych. Pokrywy skrzydłowe kołatka pokryte są zagłębieniami w kształcie kropek. Kołatek domowy preferuje drewno drzew zarówno liściastych, jak i iglastych. Wyrządza spore szkody w elementach drewnianych konstrukcji budynków, takich jak belki, podłogi oraz meble. Żerują w wierzchniej warstwie drewna, jednak z czasem zaczynają żerować głębiej powodując większe straty. Więcej o chrząszczach z rodziny kołatkowatych przeczytacie tutaj.

Cykl życiowy kołatka domowego.

Chrząszcze pojawiają się od kwietnia do końca sierpnia, samica składa kuliste jajka pojedynczo lub w małych złożach bezpośrednio w szpary drewna i otwory wylotowe chrząszczy. Z jaj wylęgają się białawe larwy, które przypominają pędraka, są łukowato zgięte, ich główka jest ciemniejsza, dorastają do 6 mm długości. Kołatek domowy preferuje drewno drzew liściastych i iglastych, wykorzystywanych jako materiał konstrukcyjny budynków. Żeruje głównie w bielu, larwy drążą chodniki o średnicy do 2 mm, wypełnione są sypką mączką drzewną wraz z odchodami larw. Ostatnio odcinek chodnika stanowi kolebkę poczwarkową, chrząszcze wydostają się z drewna przez otwory wylotowe, na wolności żyją do 30 dni maksymalnie, w tym czasie nie pobierają żadnego pokarmu.

Kołatek domowy groźnym szkodnikiem drewna i szkodnikiem muzealnym.

Kołatek domowy opanowuje drewno wyrobione przez wiele pokoleń, do całkowitego zniszczenia materiału. Zasadniczo żeruje w bielu, chętnie zasiedla lekko nadpsute przez grzyby drewno. Niszczy zarówno lite drewno, jak i sklejkę. To jeden z najgroźniejszych szkodników niszczących drewniane elementy konstrukcyjne w budynkach, jak i całe drewniane budynki. Zaliczany jest do groźnych szkodników mebli, rzeźb, ram obrazów – szczególnie niebezpieczny jest dla muzeów i kościołów skansenowskich, ponieważ niszczy drewniane zabytki.

Jak zwalczyć kołatka domowego?

Przed atakiem kołatka domowego można się uchronić – stosować odpowiednie impregnaty do drewna. Jeśli jednak już pojawi się u nas warto skorzystać wtedy z pomocy profesjonalnej firmy DDD, zajmującej się zwalczaniem szkodników drewna. Mamy wtedy gwarancję, że pozbędziemy się problemu na długi czas. O metodach i zabiegach stosowanych przez firmę DDD Protect przeczytacie w dziale metody zwalczania szkodników drewna.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

Zagwoździk fioletowy (lub fiołkowy) to przedstawiciel chrząszczy z rodziny kózkowatych, zaliczany do groźnych szkodników drewna i szkodników muzealnych. Pospolity jest w całym kraju, przywiązuje się bardzo do miejsca, w którym żeruje, dlatego też, jeden surowiec może być przez niego zasiedlany przez wiele, wiele lat. Powoduje poważne uszkodzenia drewna, a więc jego zwalczanie jest konieczne. Na szczęście firma DDD Protect dysponuje odpowiednimi środkami, które skutecznie poradzą sobie ze szkodnikami drewna.

To bardzo pospolity gatunek chrząszcza w Polsce, zaliczany do rodziny kołatkowatych. W domu spotykany najczęściej w kuchni i biblioteczce. Upodobał sobie produkty spożywcze, apteczne oraz papier, tekturę i skórę. Z tego też powodu uznawany jest za groźnego szkodnika sanitarnego oraz szkodnika muzealnego. Mowa o żywiaku chlebowcu, przyjrzyjmy się mu nieco bliżej.

Szubak dwukropek to przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, zaliczany do groźnych szkodników drobiu oraz szkodników muzealnych. Jego larwy są wszystkożerne i kiedy już trafią do magazynów, naszych spiżarni, kurników czy do muzeum potrafią dokonać sporych zniszczeń. Jest wyjątkowo trudnym do wytępienia szkodnikiem, dlatego jego zwalczaniem powinna zająć się profesjonalna firma DDD.

Przypomina kształtem wszystkim dobrze znaną biedronkę, jednak jest od niej znacznie mniejszy, ponadto jego pokrywy skrzydłowe ozdobione są charakterystycznym czarno-białym deseniem układającym się w falujące pasy. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Natomiast larwy stanowią największe zagrożenie, a wyrządzane przez nie szkody mogą być duże. To mrzyk gabinetowy, groźny szkodnik muzealny.

To przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, którego larwy są bardzo żarłoczne i potrafią dokonać sporych zniszczeń. Szczególnie niechciany jest w muzeach, gdzie upodobał sobie zbiory entomologiczne. Dokonane przez niego zniszczenia i pozostawiony po jego żerowaniu drobny, brązowy pył mogą świadczyć o jego obecności. To mrzyk muzealny – jak go rozpoznać i przede wszystkim jak zwalczyć?