Skip to main content Scroll Top

Stukacz Świerkowiec

Stukacz świerkowiec, kołatkowate. O tym jak wygląda i jakie drewno preferuje.

Stukacz świerkowiec to chrząszcz z rodziny kołatkowatych, Anobiidae. Osiąga długość od 4 do 6 mm, jego ciało jest brązowe, lekko spłaszczone i drobno owłosione. Czułki są nitkowate, a ich trzy ostatnie człony są wyraźnie dłuższe od pozostałych. Larwy stukacza wyglądem przypominają pędraka, osiągają maksymalnie 9 mm długości.

Stukacz świerkowiec preferuje drewno drzew iglastych – martwe, nieokorowane drewno leżące, inne wyroby z drewna. To bardzo popularny szkodnik drewna w Polsce, szczególnie często spotykany w muzeach i laboratoriach.

Cykl życiowy stukacza.

Rójka stukacza rozpoczyna się od połowy maja do końca sierpnia, największa aktywność zauważana jest w czerwcu. Samica składa jaja pod odstające łuski kory drzewa w ilości około 30, składa je pojedynczo lub po kilka sztuk. Stukacze preferują drewno drzew iglastych, rozwijają się między korą a drewnem. Po kilkunastu dniach z jaj wylęgają się larwy, które zaczynają żerować w łyku i miazdze. Drążą chodniki o długości około 7 cm, a ich średnica to jakieś 2 mm. Chodniki wypełniają się mączką z trzcinek kory i drewna oraz cząsteczek odchodów. Swoje kolebki poczwarkowe zakładają na powierzchni drewna pod korą, dorosłe chrząszcze opuszczają żerowisko wygryzając okrągłe otwory wylotowe (o średnicy do 2 mm).

Stukacz świerkowiec groźnym szkodnikiem drewna i szkodnikiem muzealnym.

Stukacz świerkowiec często mylony jest z kołatkiem domowym, jednak wyrządzane przez niego szkody nie są tak spore jak w przypadku kołatka. Stukacz preferuje nieokorowane drewno, spotkać go można głównie w więźbach dachów. Ze względu na płytkie uszkodzenia obecność stukacza może być niezauważona. Większe szkody powoduje w muzeach przyrodniczych, rzadziej uszkadza meble i stolarkę budowlaną.

Jak zwalczyć stukacza świerkowca?

Kołatkowate to jedne z najgroźniejszych szkodników drewna, są małe, ciemno ubarwione i łatwiej je usłyszeć niż zobaczyć. Drewno to idealne środowisko do życia i rozwoju kołatków, które drążąc chodniki niszczą meble i konstrukcje drewniane. Konieczna jest zatem szybka i skuteczna interwencja – o wszystkich metodach w walce z drewnojadami stosowanych przez firmę DDD Protect znajdziecie w dziale metody zwalczania szkodników drewna.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

Zagwoździk fioletowy (lub fiołkowy) to przedstawiciel chrząszczy z rodziny kózkowatych, zaliczany do groźnych szkodników drewna i szkodników muzealnych. Pospolity jest w całym kraju, przywiązuje się bardzo do miejsca, w którym żeruje, dlatego też, jeden surowiec może być przez niego zasiedlany przez wiele, wiele lat. Powoduje poważne uszkodzenia drewna, a więc jego zwalczanie jest konieczne. Na szczęście firma DDD Protect dysponuje odpowiednimi środkami, które skutecznie poradzą sobie ze szkodnikami drewna.

To bardzo pospolity gatunek chrząszcza w Polsce, zaliczany do rodziny kołatkowatych. W domu spotykany najczęściej w kuchni i biblioteczce. Upodobał sobie produkty spożywcze, apteczne oraz papier, tekturę i skórę. Z tego też powodu uznawany jest za groźnego szkodnika sanitarnego oraz szkodnika muzealnego. Mowa o żywiaku chlebowcu, przyjrzyjmy się mu nieco bliżej.

Szubak dwukropek to przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, zaliczany do groźnych szkodników drobiu oraz szkodników muzealnych. Jego larwy są wszystkożerne i kiedy już trafią do magazynów, naszych spiżarni, kurników czy do muzeum potrafią dokonać sporych zniszczeń. Jest wyjątkowo trudnym do wytępienia szkodnikiem, dlatego jego zwalczaniem powinna zająć się profesjonalna firma DDD.

Przypomina kształtem wszystkim dobrze znaną biedronkę, jednak jest od niej znacznie mniejszy, ponadto jego pokrywy skrzydłowe ozdobione są charakterystycznym czarno-białym deseniem układającym się w falujące pasy. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Natomiast larwy stanowią największe zagrożenie, a wyrządzane przez nie szkody mogą być duże. To mrzyk gabinetowy, groźny szkodnik muzealny.

To przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, którego larwy są bardzo żarłoczne i potrafią dokonać sporych zniszczeń. Szczególnie niechciany jest w muzeach, gdzie upodobał sobie zbiory entomologiczne. Dokonane przez niego zniszczenia i pozostawiony po jego żerowaniu drobny, brązowy pył mogą świadczyć o jego obecności. To mrzyk muzealny – jak go rozpoznać i przede wszystkim jak zwalczyć?