Szkodniki Muzealne

Przypomina kształtem wszystkim dobrze znaną biedronkę, jednak jest od niej znacznie mniejszy, ponadto jego pokrywy skrzydłowe ozdobione są charakterystycznym czarno-białym deseniem układającym się w falujące pasy. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Natomiast larwy stanowią największe zagrożenie, a wyrządzane przez nie szkody mogą być duże. To mrzyk gabinetowy, groźny szkodnik muzealny.

To przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, którego larwy są bardzo żarłoczne i potrafią dokonać sporych zniszczeń. Szczególnie niechciany jest w muzeach, gdzie upodobał sobie zbiory entomologiczne. Dokonane przez niego zniszczenia i pozostawiony po jego żerowaniu drobny, brązowy pył mogą świadczyć o jego obecności. To mrzyk muzealny – jak go rozpoznać i przede wszystkim jak zwalczyć?

Nazywany bywa wszą książkową a to z racji ogryzania przez niego papieru i książek. Nie bez powodu zaliczany jest do groźnych i uciążliwych szkodników muzealnych, spotykany jest często w muzeach i bibliotekach. Oprócz tego, że żeruje na papierze, może występować także na skórze i futrze. Mowa o psotniku kołatku, nazywanym również psotnikiem zakamarnikiem. Przyjrzyjmy się bliżej temu małemu gryzkowi: jak wygląda, co lubi i jak się go pozbyć.