Skip to main content Scroll Top

Mrzyk Muzealny

Mrzyk muzealny, skórnikowate. O tym jak wygląda i gdzie go można spotkać.

Mrzyk muzealny to niewielki chrząszcz z rodziny skórnikowatych, Dermestidae, osiągający od 2 do 4 mm długości. Jego ciało jest brązowe lub czarne, owalne i nieco podłużne, wyposażone w małą główkę, na której umiejscowione są zaokrąglone oczy. Brzegi przedplecza są białe, pokrywy pokryte białymi poprzecznymi pasami. To bardzo rozpowszechniony gatunek w Polsce, zaraz obok szubaka czy skórka zbożowego. Spotykany jest najczęściej w muzeach oraz ptasich gniazdach, preferuje produkty pochodzenia zwierzęcego, rzadziej roślinnego.

Cykl życiowy mrzyka.

Mrzyki prowadzą dosyć ukryty tryb życia. Samica mrzyka składa do 50 jaj w całym swoim życiu, są one kremowe i długości około 0,5 mm. Składa je zazwyczaj pod wykładziną czy w garderobie, blisko produktów, które staną się pożywieniem dla larw. Z jaj wylęgają się żółte i włochate larwy, z brązowym grzbietem i kępką złotych włosków na końcu odwłoka. Wykazują silny światłowstręt, kiedy odczuwają niebezpieczeństwo zwijają się w kłębek. Larwa przepoczwarza się i przeobraża w osobnika dorosłego, chrząszcza, który żyje od 2 do 6 tygodni.

Mrzyk groźnym szkodnikiem muzealnym.

Larwy żerują w produktach zwierzęcych, takich jak futra, wełna, jedwab, skóra itp. Rzadziej spotkać je można na produktach pochodzenia roślinnego, typu mąka, kakao. Mrzyk muzealny, jak sama nazwa wskazuje, często spotykany jest w muzeach, gdzie powoduje duże szkody, zwłaszcza jeśli chodzi o zbiory entomologiczne, księgozbiory i wypchane zwierzęta. Preferuje eksponaty suche.

Jak zwalczyć mrzyka muzealnego?

Można w pewien sposób ustrzec się przed jego pojawieniem: dbać o porządek w domu, a jeśli znajdują się wokół ptasie gniazda – usunąć je. Jeśli chodzi o ich występowanie w muzeach – warto przeglądać regularnie gabloty z okazami owadów, dbać o to aby były szczelnie zamknięte, bo tam mrzyki pojawiają się najczęściej.

Co jeśli już się pojawią? Bez paniki, firma DDD Protect posiada odpowiednie środki i metody, które skutecznie pomogą pozbyć się szkodników. O zabiegu dezynsekcji poczytacie w dziale usługi dezynsekcja.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

Zagwoździk fioletowy (lub fiołkowy) to przedstawiciel chrząszczy z rodziny kózkowatych, zaliczany do groźnych szkodników drewna i szkodników muzealnych. Pospolity jest w całym kraju, przywiązuje się bardzo do miejsca, w którym żeruje, dlatego też, jeden surowiec może być przez niego zasiedlany przez wiele, wiele lat. Powoduje poważne uszkodzenia drewna, a więc jego zwalczanie jest konieczne. Na szczęście firma DDD Protect dysponuje odpowiednimi środkami, które skutecznie poradzą sobie ze szkodnikami drewna.

To bardzo pospolity gatunek chrząszcza w Polsce, zaliczany do rodziny kołatkowatych. W domu spotykany najczęściej w kuchni i biblioteczce. Upodobał sobie produkty spożywcze, apteczne oraz papier, tekturę i skórę. Z tego też powodu uznawany jest za groźnego szkodnika sanitarnego oraz szkodnika muzealnego. Mowa o żywiaku chlebowcu, przyjrzyjmy się mu nieco bliżej.

Szubak dwukropek to przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, zaliczany do groźnych szkodników drobiu oraz szkodników muzealnych. Jego larwy są wszystkożerne i kiedy już trafią do magazynów, naszych spiżarni, kurników czy do muzeum potrafią dokonać sporych zniszczeń. Jest wyjątkowo trudnym do wytępienia szkodnikiem, dlatego jego zwalczaniem powinna zająć się profesjonalna firma DDD.

Przypomina kształtem wszystkim dobrze znaną biedronkę, jednak jest od niej znacznie mniejszy, ponadto jego pokrywy skrzydłowe ozdobione są charakterystycznym czarno-białym deseniem układającym się w falujące pasy. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Natomiast larwy stanowią największe zagrożenie, a wyrządzane przez nie szkody mogą być duże. To mrzyk gabinetowy, groźny szkodnik muzealny.