Skip to main content Scroll Top

Spuszczel Pospolity

Spuszczel pospolity, kózkowate. O tym jak go rozpoznać i jakie drewno uszkadza.

Spuszczel pospolity to chrząszcz z rodziny kózkowatych, Cerambycidae. Osiąga do 25 mm długości, jego ciało jest ciemne, czarne lub ciemnobrunatne, wyraźnie spłaszczone i pokryte krótkimi szarymi włoskami (włoski tworzą dwie jaśniejsze przepaski na pokrywach skrzydłowych). Na przedpleczu chrząszcza widoczne są dwa charakterystyczne czarne guzki. Atakuje zazwyczaj suche i martwe drewno drzew iglastych, szczególnie upodobał sobie sosnę i świerk. Więcej o kózkowatych znajdziecie tutaj.

Cykl życiowy spuszczela pospolitego.

Rójka trwa od połowy czerwca do połowy sierpnia. Samica nie należy do dobrych lotników, jest bardziej ociężała i powolniejsza, w przeciwieństwie do samca. Samica składa jaja partiami bezpośrednio w szpary drewna bądź na jego powierzchni, w ilości ok. 200. Preferuje szorstkie powierzchnie oraz drewno z licznymi szczelinami. Z jaj wylęgają się larwy, które żerują w drewnie wczesnym, a kolejno w drewnie późnym. Larwy mogą rozwijać się latami – jeśli warunki są sprzyjające mogą żerować nawet 18 lat! (przeciętnie jedno pokolenie rozwija się do 6 lat). Drążą chodniki, które wypełniane są mączką drzewną i odchodami larw. Starsze larwy wygryzają kolebki poczwarkowe pod powierzchnią drewna, dorosłe już chrząszcze wygryzają owalny otwór wylotowy i opuszczają drewno.

Spuszczel pospolity groźnym szkodnikiem drewna i szkodnikiem muzealnym.

Spuszczel to jeden z najgroźniejszych gatunków owada niszczącego drewno konstrukcyjne. Atakuje konstrukcje drewnianej zabudowy wiejskiej i miejskiej, więźby dachów, stropy pod poddaszami, podłogi, meble, stolarkę budowlaną, obiekty architektoniczne w muzeach skansenowskich. Spuszczel uszkadza zarówno drewno lite, jak i sklejkę. W większym stopniu uszkadza bielastą część drewna, a w mniejszym jej głębsze warstwy.

Jak zwalczyć spuszczela pospolitego?

Aby uchronić się przed inwazją spuszczela na pewno należy dobierać odpowiedni rodzaj drewna pod budowę, stosować różne metody ochronne ( o ochronie drewna możecie przeczytać tutaj), uszczelniać dachy, zakładać siatki ochronne w oknach strychowych. W momencie kiedy do budowy wykorzystujemy drewno z rozebranych budynków lub gdy sprowadzamy do drewniane meble z niepewnych źródeł warto poddać je wcześniej zabiegowi dezynsekcji.

Jeśli już w naszym domu pojawią się szkodniki drewna niezbędne jest ich skuteczne zwalczanie odpowiednimi środkami chemicznymi, którymi dysponuje firma DDD Protect. O metodach i środkach stosowanych w zwalczaniu szkodników drewna przeczytacie w dziale metody zwalczania szkodników drewna.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

Zagwoździk fioletowy (lub fiołkowy) to przedstawiciel chrząszczy z rodziny kózkowatych, zaliczany do groźnych szkodników drewna i szkodników muzealnych. Pospolity jest w całym kraju, przywiązuje się bardzo do miejsca, w którym żeruje, dlatego też, jeden surowiec może być przez niego zasiedlany przez wiele, wiele lat. Powoduje poważne uszkodzenia drewna, a więc jego zwalczanie jest konieczne. Na szczęście firma DDD Protect dysponuje odpowiednimi środkami, które skutecznie poradzą sobie ze szkodnikami drewna.

To bardzo pospolity gatunek chrząszcza w Polsce, zaliczany do rodziny kołatkowatych. W domu spotykany najczęściej w kuchni i biblioteczce. Upodobał sobie produkty spożywcze, apteczne oraz papier, tekturę i skórę. Z tego też powodu uznawany jest za groźnego szkodnika sanitarnego oraz szkodnika muzealnego. Mowa o żywiaku chlebowcu, przyjrzyjmy się mu nieco bliżej.

Szubak dwukropek to przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, zaliczany do groźnych szkodników drobiu oraz szkodników muzealnych. Jego larwy są wszystkożerne i kiedy już trafią do magazynów, naszych spiżarni, kurników czy do muzeum potrafią dokonać sporych zniszczeń. Jest wyjątkowo trudnym do wytępienia szkodnikiem, dlatego jego zwalczaniem powinna zająć się profesjonalna firma DDD.

Przypomina kształtem wszystkim dobrze znaną biedronkę, jednak jest od niej znacznie mniejszy, ponadto jego pokrywy skrzydłowe ozdobione są charakterystycznym czarno-białym deseniem układającym się w falujące pasy. Dorosłe chrząszcze nie wyrządzają szkód, w głównej mierze odżywiają się nektarem i pyłkami kwiatów. Natomiast larwy stanowią największe zagrożenie, a wyrządzane przez nie szkody mogą być duże. To mrzyk gabinetowy, groźny szkodnik muzealny.

To przedstawiciel chrząszczy z rodziny skórnikowatych, którego larwy są bardzo żarłoczne i potrafią dokonać sporych zniszczeń. Szczególnie niechciany jest w muzeach, gdzie upodobał sobie zbiory entomologiczne. Dokonane przez niego zniszczenia i pozostawiony po jego żerowaniu drobny, brązowy pył mogą świadczyć o jego obecności. To mrzyk muzealny – jak go rozpoznać i przede wszystkim jak zwalczyć?