Skip to main content Scroll Top

Rybik Cukrowy

Rybik cukrowy, szczeciogonki. O tym jak wygląda, co go przyciąga do naszych mieszkań i co zjada.

Rybik cukrowy, znany jako srebrzyk, zaliczany jest do szczeciogonków, Thysanura. To bezskrzydłe i srebrzyste owady (swoją nazwę zawdzięczają właśnie swemu ubarwieniu), zaopatrzone w gryzący aparat gębowy i długie czułki, osiągają do 10 mm długości. Pomimo tego, że nie latają, są bardzo zwinne i szybko się przemieszczają, prowadzą głównie nocny tryb życia. Często o ich obecności dowiadujemy się znacznie później, a to z racji tego, że unikają światła i instynktownie chowają się przed naszym wzrokiem. Uwielbiają wilgoć i ciepło, dlatego też spotkać je można najczęściej w naszej kuchni i w łazience, tam znajdują idealne warunki do życia i rozwoju. Jeśli chodzi o pożywienie, to preferują produkty bogate w skrobię i inne polisacharydy: kleje organiczne, resztki ze stołu, cukry, martwe owady. Zjadają również papier, a to dlatego, że nie mają problemu z trawieniem celulozy. W jaki sposób dostają się do naszych mieszkań? Z łatwością – przez wszelkiego rodzaju nieszczelności, bardzo szybko się rozprzestrzeniają.

Cykl życiowy rybika.

Samica rybika składa do 20 żółtawych jajeczek, z których wylęgają się larwy. Rybiki przechodzą przeobrażenie niezupełne, mamy zatem jajo, larwę oraz postać dorosłą, brak jest stadium poczwarki. Rybiki żyją nawet do 8 lat.

Rybik cukrowy szkodnikiem sanitarnym i muzealnym.

Rybiki nie stanowią wielkiego zagrożenia dla człowieka, nie są groźne, nie gryzą i uważa się, że nie pośredniczą w przenoszeniu chorób i zarazków. Wyrządzają za to szkody materialne, ale nie takie znaczne: mogą wyjadać klej z tapet, podjadać fugi i klej spod kafelek, mogą uszkadzać dywany i ubrania. Przebywając w naszych mieszkaniach mogą zaatakować naszą biblioteczkę, bo jak wspominaliśmy wcześniej nie mają problemu z trawieniem celulozy. Rybiki nie są uznawane jedynie za szkodniki sanitarne, zalicza się je również do szkodników muzealnych – mogą niszczyć oprawy książek i manuskryptów w muzeach.

Jak zwalczyć rybiki?

Można się przed nimi uchronić – przede wszystkim zadbać o czystość, suchość i odpowiednią temperaturę w mieszkaniu. Jeśli mamy problem z wilgocią należy wyeliminować jej źródło, często wietrzyć mieszkanie, zainwestować w pochłaniacz wilgoci. Zastosowanie powyższych zaleceń nie zawsze skutkuje w 100%, wtedy najlepiej skorzystać z rady specjalistów, firma DDD Protect dysponuje odpowiednimi środkami, które skutecznie i szybko pomogą wyeliminować szkodniki.

O metodach i zabiegach stosowanych przy dezynsekcji przeczytają Państwo w dziale usługi dezynsekcja.

Więcej z tej kategorii
Clear Filters

Mała, czarna i wydawałoby się zupełnie niegroźna. Mowa o hurtnicy czarnej, zwanej także zwyczajną, gatunku mrówki, która oprócz tego, że jest pożyteczna może wyrządzać spore szkody w naszych mieszkaniach i nie tylko. Zaliczana jest bowiem do szkodników drewna i muzealnych, gdyż odpowiedzialna jest za zniszczenia drewnianych elementów budynków. Dlaczego uszkadza drewno i jakie zagrożenia stwarza.

To bardzo pospolity gatunek chrząszcza w Polsce, zaliczany do rodziny kołatkowatych. W domu spotykany najczęściej w kuchni i biblioteczce. Upodobał sobie produkty spożywcze, apteczne oraz papier, tekturę i skórę. Z tego też powodu uznawany jest za groźnego szkodnika sanitarnego oraz szkodnika muzealnego. Mowa o żywiaku chlebowcu, przyjrzyjmy się mu nieco bliżej.

Wywilżna karłowata, potocznie nazywana muszką owocówką, to dość częsty nieproszony gość w naszym mieszkaniu. Jest mała, niepozorna, pojawia się znikąd i trudno jest się jej pozbyć. Jakby tego było mało, podobnie jak mucha domowa, uznawana jest za szkodnika sanitarnego, dlatego należy ją zwalczać. Zanieczyszcza żywność i uprzykrza życie sadownikom. Skąd się biorą muszki owocówki, jak wyglądają i co je przyciąga.

To bardzo pospolity gatunek chrząszcza w Polsce, zaliczany do rodziny kołatkowatych. W domu spotykany najczęściej w kuchni i biblioteczce. Upodobał sobie produkty spożywcze, apteczne oraz papier, tekturę i skórę. Z tego też powodu uznawany jest za groźnego szkodnika sanitarnego oraz szkodnika muzealnego. Mowa o żywiaku chlebowcu, przyjrzyjmy się mu nieco bliżej.

To kolejny motyl nocny, który zagraża naszym produktom spożywczym typu mąka, kasza czy otręby. To częsty bywalec naszych kuchni, spiżarni, magazynów ze zbożem i sklepów spożywczych. Omacnica spichrzanka, potocznie nazywana molem spożywczym, żeruje w ziarnach zbóż, uszkadza je, zanieczyszcza i obniża ich jakość i zdatność do spożycia. Inwazja omacnicy może powodować ogromne straty dla zakładów przemysłu spożywczego, piekarni czy magazynów zbożowych. Jej zwalczanie jest potrzebne i konieczne. Omacnica spichrzanka: jak ją rozpoznać i w jaki sposób się jej pozbyć?