Pleśniakowiec lśniący, czarnuchowate. O tym jak go rozpoznać i gdzie żeruje.
Pleśniakowiec lśniący to gatunek chrząszcza należącego do rodziny czarnuchowatych, Tenebrionidae. Nazywany bywa czarnym chrząszczem ściółkowym, osiąga do 7 mm długości, jego ciało jest łódkowate i nieco spłaszczone. Ciało jest barwy czarnej lub kasztanowej, od spodu jaśniejszej, bordowej. Na małej i wciągniętej w tułów głowie widnieją 11-członowe czułki, które stopniowo rozszerzają się ku ich końcom, są barwy czerwonobrązowej, podobnie zresztą jak odnóża. Pleśniakowiec zaopatrzony jest w dobrze rozwinięte skrzydła lotne, jednak rzadko używa ich do latania. W środowisku naturalnym pleśniakowiec zamieszkuje miejsca z nagromadzoną gnijącą materią organiczną, z kolei będąc bliżej człowieka, chętnie zasiedla fermy drobiu i gołębniki, a także spiżarnie i magazyny zbożowe. Przez to zyskał miano groźnego szkodnika w przemyśle drobiowym, atakuje chore i martwe kury, jest nosicielem wielu bakterii i wirusów, m.in. Salmonelli, Escherichia coli oraz nosicielem nicieni i tasiemców.
Cykl życiowy pleśniakowca.
Samica chrząszcza składa jaja w szczeliny i szpary w ścianach i podłogach, przykleja je za pomocą klejącej wydzieliny. Składa jaja pojedynczo albo w złożach, średnio po 14-20 jaj. W ciągu całego życia jest w stanie złożyć średnio do 400 jaj. Wylęgają się z nich perłowo-białe larwy, bardzo aktywne, które z każdym linieniem stają się ciemniejsze. Dorosła larwa osiąga do 12 mm długości, wyglądem przypomina drutowce (larwy sprężykowatych). Kolejne stadium to poczwarka, która początkowo jest biało-kremowa, następnie ciemnieje i staje się żółto-brązowa, osiąga do 5 mm długości. Wyposażona jest w szczecinki na bocznych płytkach odwłokowych. Poczwarki przeobrażają się w dorosłe chrząszcze, po 3 dniach osiągają już dojrzałość płciową.
Pleśniakowiec lśniący groźnym szkodnikiem ferm drobiu.
Pleśniakowiec jest wszystkożerny, preferuje spleśniałe i rozkładające się produkty pochodzenia roślinnego i zwierzęcego, żeruje wśród paszy dla drobiu, blisko poideł i karmideł. Zarówno larwy, jak i osobniki dorosłe, zaopatrzone są w silne żuwaczki, dlatego w trakcie poszukiwania pożywienia są w stanie uszkadzać konstrukcje kurnika (drewno, naruszony tynk, itp.), i w efekcie doprowadzają do obniżenia jego właściwości izolacyjnych. Pleśniakowiec często atakuje drób, żeruje pod jego skórą, powodując duży dyskomfort – kury nie śpią, są wyczerpane i mają słabe przyrosty wagi, ponadto jest nosicielem wielu chorób.
Jak zwalczyć pleśniakowca?
Można zadbać o to, aby w kurniku panowały optymalne warunki: często sprzątać kurnik, wymieniać ściółkę i utrzymywać odpowiednią temperaturę. W razie pojawienia się chrząszczy należy przeprowadzić profesjonalny zabieg dezynsekcji obiektu, o metodach i środkach stosowanych przez firmę DDD Protect przeczytacie w dziale usługi dezynsekcja.
O zwalczaniu szkodników w sektorze rolniczym przeczytacie tutaj.
